Για μια αρχιτεκτονική του γοήτρου στο κέντρο της Αθήνας
Εικ. 1: Το Μέγαρο Μποδοσάκη (1949-1958), Αμαλίας 20 Ήταν εν μέσω του περσινού καλοκαιριού όταν ξεκίνησε να διαδραματίζεται στις «οθόνες» μας ένα κτηματομεσιτικό σίριαλ πρώτης προβολής και ιδιαίτερου σασπένς. Μετά από πολλά χρόνια στέγασης των κεντρικών της Eurobank στο Μέγαρο Μποδοσάκη, τη ναυαρχίδα του ιδρύματος Μποδοσάκη επί της οδού Αμαλίας και Σουρή, το κτήριο αναζητούσε τον επόμενο μισθωτή καθώς ήταν ήδη αποφασισμένο ότι η διοίκηση της Τράπεζας θα μετακόμιζε μερικές εκατοντάδες μέτρα παραπέρα, σε ιδιόκτητο κτήριο επί της Σταδίου και Ομήρου. Εικ. 2: Προπύλαια του Α’ Νεκροταφείου (1939) Το αρχικό ενδιαφέρον από διάφορους «μνηστήρες» του ξενοδοχειακού κλάδου εμφανίστηκε πολύ ζωηρό χωρίς όμως να καταφέρει να συνεχίσει αμείωτο στο στάδιο των δεσμευτικών προσφορών λίγους μήνες αργότερα. Ο πολύ μικρός αριθμός θέσεων στάθμευσης του εμβληματικού κτηρίου αλλά και ο όρος του ιδρύματος για μη ύπαρξη περιόδου χάριτος στην καταβολή του μισθώματος για λόγους εργασιών ανακαίνισης ήταν, σύμφω...